Wanneer iemand met een verstandelijke beperking door sociaal-emotionele problemen dreigt vast te lopen laat hij door het gedrag weten dat het niet goed met hem gaat. Direct over problemen praten is vaak moeilijk. In dat geval kan er beeldende therapie toegepast worden. Het doel van deze therapie is verbetering van het functioneren of van de situatie van een cliënt.
Bij beeldende therapie wordt gebruik gemaakt van materialen zoals klei, papier, verf en hout. Deze middelen kunnen een manier zijn om gevoelens, behoeften, fantasieën en herinneringen te uiten door er beeldend vorm aan te geven, zonder ze direct te hoeven benoemen. Hierdoor kunnen gevoelens aan bod komen die doorgaans niet (altijd) zichtbaar zijn.
De problematiek van mensen die voor beeldende therapie in aanmerking komen is zeer divers. Klachten en problemen waarmee cliënten zich aanmelden zijn onder meer weinig zelfvertrouwen, moeite met contact maken, teruggetrokken gedrag, agressie, angsten of klachten als gevolg van gestagneerde rouw, verlies en traumatische ervaringen.
De beeldende therapie start met een observatie om meer inzicht te krijgen in de aard van de klachten. Van hieruit wordt de behandeldoelstelling geformuleerd. De behandeling wordt tussentijds regelmatig geëvalueerd.
