Laatste nieuws
Vandaag hield Kees Erends van de Raad van Bestuur de Han Nakken Lezing 2018. Daarin deelde hij de...
Kersverse begeleider Melike Senler schrijft in haar weblog voor Klik over de overstap die ze...
Wat heb je aan kennis als het niet op de goede plek terecht komt? De kennis die binnen en buiten...

Beter samenwerken bij kinderen met een ernstig meervoudige beperking

Onderzoeker Suzanne Jansen (rechts) met Alie en haar zoon.

Hoe kun je als begeleiders en ouders zorg voor kinderen met EMB goed delen? Suzanne Jansen is psycholoog bij 's Heeren Loo en deed onderzoek naar dit vraagstuk. Ze promoveerde deze week.

Suzanne doet op basis van haar onderzoek aanbevelingen voor een betere samenwerking:

  • Begin samenwerking met ouders door te inventariseren wat hun behoeftes en wensen zijn ten aanzien van de samenwerking en meer specifiek de communicatie: de wijze van communiceren, met wie zij communiceren, waarover, en hoe vaak.
  • Maak gebruik van de ontwikkelde vragenlijsten die de gezinsgerichtheid van zorgprofessionals in kaart brengen. Hiermee wordt duidelijk wat ouders en zorgprofessionals belangrijk vinden in de ondersteuning en wat er verbeterd kan worden.
  • Ondersteun de professionals die samenwerken met ouders door aandacht te besteden aan het onderwerp samenwerking met ouders en hen hierin te scholen.
  • Laat de evaluatie van hoe de samenwerking verloopt een terugkerend onderwerp zijn in gesprek met ouders.

Hier leest u de beknopte versie. Kijk voor de hele versie op de website van de Rijksuniversiteit Groningen.

Heeft u interesse in een papieren versie? Neem dan contact op met Suzanne via [email protected].

Gedeelde zorg

Alie deed als ouder mee aan het onderzoek. "Ik merk dat er de afgelopen jaren meer aandacht komt voor familie. Dat er oor en oog voor is. Toen mijn zoon uit huis ging, zeiden ze tegen me: ‘je moet loslaten'. Maar waarom? Ik laat mijn andere kinderen ook niet los als ze het huis uitgaan. Als ouder weet je, en denk je te weten, wat het beste is voor jouw kind. Jij kent hem het beste, omdat je meer dan twintig jaar voor hem hebt gezorgd. Het gaat ook niet om loslaten, het gaat om zorg delen. Gedeelde zorg, noem ik het."

De rol van familie

Het onderzoek van Suzanne Jansen past bij de ontwikkeling die de laatste decennia heeft plaatsgevonden van cliëntgerichte ondersteuning naar gezinsgerichte ondersteuning. Hierbij worden de behoeftes en wensen van het kind met beperkingen geplaatst in de context van het gezin en de gemeenschap.

 



Reacties

Anja Uitenbroek
Ik ben ook moeder van een zoon met een ernstige verstandelijke beperking en gedragsproblematiek.
Ik heb ook de moeilijke keuze moeten maken dat hij niet langer thuis kon wonen, en hoorde van velen dat ik hem moet los laten! Dat kan helemaal niet! Ik heb één keer mijn teugels laten vieren, gewoon omdat ik zo moe was!
Het gevolg is dat hij in zo'n diep gat is gekomen door verkeerde beslissingen van mensen daar! Daar zijn we nu nog steeds mee aan het werk om uit dat gat te komen.
Als ouder ben je de enige constante factor in het leven van je kind. Alle medewerkers die met hem werken gaan weer elders werken en nemen hun ervaringen van jou kind mee. Alleen ik houd het overzicht! Iedere keer weer moet je waakzaam zijn dat nieuwe medewerkers doen wat er staat in het zorgplan. Moet je verschillende disciplines steeds inlichten over eerdere ervaringen en resultaten daarvan. Loslaten kan echt niet!
Het is precies zoals hier wordt gezegd, de zorg doe je nu samen!
Geplaatst op 17-4-15 12:23.