"Ik hoop ooit medebegeleider te zijn"

Hij wordt geboren in Duitsland, verhuist naar Nederland en komt na veel omzwervingen terecht in Monster. Als bewoner van Het Westerhonk, een locatie van 's Heeren Loo voor mensen met een verstandelijke beperking, heeft Klaas Bomm nu eindelijk de rust waar hij al zijn hele leven naar verlangt.

Klaas Bomm (47) wordt geboren in Duitsland en met zijn moeder en jongere zusje en broertje woont hij in een plaatsje bij Oberhausen. Klaas leert zijn vader niet kennen; die heeft al snel het jonge gezin verlaten. Dat alle kinderen in het gezin een andere vader hebben, zegt iets over de onrust die Klaas op jonge leeftijd ervaart. In Duitsland wordt hij liefdevol opgevangen door zijn tante, bij wie hij steeds een tijdje mag wonen. "Bij die tante was ik graag. Ik merkte dat ik ongewenst was en als het zwarte schaap gezien werd."

Moeder leert een Nederlandse man kennen en met haar drie kinderen vertrekt ze naar Friesland, waar het jongste broertje van Klaas wordt geboren. Met de 14-jarige Klaas gaat het niet goed. Hij wordt mishandeld en ontvlucht regelmatig het huis. "Ik ben vaak weggelopen en heb door heel Nederland gezworven. Toen ik bijna achttien was heb ik nog een tijdje thuis gewoond en toen moest ik in militaire dienst. Daar heb ik een lts-opleiding elektrotechniek gevolgd. Ik werd helaas veel getreiterd omdat ik een Duitser was."

Het Westerhonk

Na de militaire dienst gaat Klaas werken bij een circus. Hij helpt bij het opbouwen en afbreken van diverse attracties en gaat met het circus naar voormalig Joegoslavië. "Door de oorlog moesten we halsoverkop terug naar Nederland en hebben de helft van het park achter moeten laten. Het circus ging toen failliet. Ik was 23 jaar en voor mij was het leven op."

Klaas gaat weer zwerven. "In elk opvangtehuis dat je hebt in Nederland, ben ik geweest." Als hij een vrouw leert kennen en een zoon krijgt, lijkt het geluk te komen voor Klaas maar de relatie houdt geen stand. Hij komt terecht in een doorstroomhuis van Middin in Den Haag. "Daar ben ik in een jaar zo gegroeid! Daarna ben ik weer naar Het Westerhonk, waar ik eerder had gezeten, gegaan. Ik woon daar nu vier jaar en ik vind het er heerlijk! Ik heb een eigen kamer met een eigen douche en wc. En ik heb twee valkparkieten, Coco en Kuifje. Ook ben ik lekker aan het werk."

Dat werken doet Klaas twee dagen in de week in een wasserette bij Het Westerhonk en drie dagen bij Het Kompas in Wateringen, een werk- en dienstverleningscentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Klaas voelt zich er op zijn plek, is een graag geziene cliënt en heeft een bijzondere positie: "Ik ben sinds een jaar ‘medewerker plus': ik help bij het inpakken van artikelen en de verkoop ervan, het opbouwen en afbreken van de marktkraam, ik houd Facebook bij en heb nog meer zelfstandige taken." Verder is Klaas druk bezig op creatief gebied: hij is sterk in kleien en keramiek en diverse schilderijen van zijn hand sieren de muren. "Ik ga graag naar Het Kompas, want dan zie ik mijn kanjers, de leiding, weer! Ik mag er af en toe helpen met een groep begeleiden. Mijn droom is om ooit op Het Westerhonk als vrijwilliger medebegeleider te zijn en mee te mogen helpen bij een groep."

Toekomst

Klaas is gelukkig. "Ik zit de laatste vier jaar goed in mijn vel en ben heel erg gegroeid. Ik leef nu, het verleden is geweest en moet me nu richten op de toekomst. Mijn zoon bezoekt me iedere twee weken en dat maakt me blij. En ik zal helemaal gelukkig zijn als ik een vrouw vind. Ik mis een levenspartner in mijn leven, iemand die mijn niveau heeft. En die mij neemt zoals ik ben. Gewoon, zoals Klaas is."

Verschenen in Het Hele Westland van 29-06-2016. Tekst en foto: Geraldine Mars