Vacatures 12 nieuw

De piano van Henne

De piano van Henne

Vrolijke pianotonen klinken vanaf de iPad bij dagbesteding het Klokkepad op Groot Schuylenburg in Apeldoorn. De ogen van Henne lichten op als het geluid hem bereikt. Deze piano app betekent veel voor hem. Hij speelt piano in zijn rolstoel door over toetsen van de tablet te vegen. Ideaal voor Henne en zijn motoriek. Wendy, begeleidster bij ’s Heeren Loo, vertelt enthousiast over de grote impact van deze schijnbaar eenvoudige app.

Wat duidelijk naar voren komt in Wendy’s verhaal, is het continu zoeken naar mogelijkheden. Dat is wat zij en haar collega’s bij ’s Heeren Loo doen. Iemand met een ernstige meervoudige beperking kan niet altijd aangeven wat leuk is of wat fijn is, maar ook niet wat níet leuk en níet fijn is. Om als begeleider subtiele signalen op te vangen, is daarom een onmisbaar goed.

‘Hee, dat deed ik!’

In het begin kon Henne niet veel aan zijn vingers hebben. Het duwen van een balletje was al te veel. Wendy: “Hij zat opgesloten in zijn lichaam. Hij kon (en kan) je wel doordringend aankijken zodat je weet: er is iets, ik kom bij je.” Wendy en haar collega’s zijn gewoon eens wat gaan proberen. Wendy: “Henne kon in het begin zijn vingers lichtjes bewegen. We deden een heel licht bandje om zijn vinger met een belletje eraan. Bij het getingel zag je zijn ogen oplichtten: ‘Hee, dat deed ik!’ Zijn zus liet ons weten dat haar broer gek is op muziek. Thuis was ik wat aan het prutsen op de iPad en kwam die piano app tegen. Je hoeft niet te tikken maar te vegen. Een uitkomst voor Henne.”

‘Doe je ook verzoekjes?’

Natuurlijk was de toename in kracht en beweging niet binnen één dag een feit. Nu is Henne zo ver dat hij dingen duwt, bevoelt en vastpakt. Bijvoorbeeld een knuffeltje. Of hij tikt op een trommeltje. Daar hebben Wendy en haar collega’s een tijdje in geïnvesteerd. Wendy glimlacht: “Op een gegeven moment hoefde ik de iPad maar te pakken en dan zag ik zijn ogen en vingers al seinen: ‘Kom maar.’ Dus we grappen ook met hem: ‘Nou nou, we hebben onze eigen pianist, doe je ook verzoekjes?’ Met een duim omhoog en vrolijke toon, daar reageert hij erg positief op.” 

Keuzevrijheid

Doordat kracht en beweging in vingers en handen vooruit ging, groeide ook de keuzevrijheid van Henne. Zo kan hij nu zelf uit twee setjes kleding kiezen: hij wijst zijn voorkeur aan. Voor ons is kiezen wat je ’s ochtends aantrekt de normaalste zaak van de wereld; Henne heeft die keuze terug gewonnen. Hij kiest wat hij wil drinken. En doet mee met spelletjes. Wendy laat enthousiast een filmpje zien waar ze een spel spelen met een grote dobbelsteen. Henne duwt zelf de dobbelsteen van zijn rolstoelblad af. Ze hebben de grootste lol.

Goed leven? Iemand zien.

Op de vraag wat ‘goed leven’ nu eigenlijk is voor iemand met een ernstig meervoudige beperking, antwoordt Wendy: “Iemand die jou ziet. Die ziet wat jouw mogelijkheden zijn en wat jij wilt vertellen. Natuurlijk zijn verzorgende handelingen belangrijk. Nóg fijner is het als je verzorgd wordt door iemand die jou kent. Die weet dat jij het niet prettig vindt om op een bepaalde manier gedraaid te worden. En vervolgens met fysiotherapie kijkt of daar iets aan gedaan kan worden.”

Henne laat nog even wat tonen horen. Er hing al een vrolijke sfeer op het Klokkepad, maar die is nu nóg weer wat verhoogd.

Gerelateerde items

Terug naar boven