“Het is hier juist heel levendig”

Wat mijn werk zo leuk maakt, is de voldoening die het geeft om bewoners te begeleiden in een goed leven. Het is zo divers. Van huishoudelijke taken als de was doen, tot een gezonde maaltijd koken met bewoners, ze helpen met hun persoonlijke verzorging, tot het creëren van een gezellige sfeer in huis. En soms zit ik gewoon een poosje naast iemand, omdat die bang of verdrietig is en een begeleider dichtbij nodig heeft om daar doorheen te komen. En daar komt de communicatie met dove bewoners nog bovenop. Met gebarentaal, maar ook andere manieren van communiceren. Zo blijft het altijd uitdagend.

Toen ik van de middelbare school kwam, heb ik al overwogen om iets met gebarentaal te gaan doen. Maar ik was toen niet helemaal zeker van mijn zaak. Het is echt heel leuk om er nu alsnog mee aan de slag te zijn. Ik werk nu ruim een jaar op het Dovenhofje in Ermelo als begeleider in opleiding. Hiervoor zat ik op een woning met oudere cliënten. Toen ik ging rouleren naar een andere groep, heb ik gevraagd of er hier plek was. Het zat toch steeds een beetje in mijn hoofd.

De overstap naar de gehandicaptenzorg heb ik zo’n 2,5 jaar geleden gemaakt. Ik heb de studie HBO Theologie afgerond, maar daar eigenlijk niets mee gedaan. Behalve de mogelijkheid om daarbinnen een cursus gebarentaal te doen. Voor het werk van mijn man hebben we een tijd in Engeland gewoond. Daar kwam ik in aanraking met de gehandicaptenzorg. Terug in Nederland werkte ik nog een tijd als vertaler, maar ik was toe aan iets anders. Mijn man zei: jij vond de gehandicaptenzorg toch leuk? Toen ik contact opnam met ’s Heeren Loo, was ik direct welkom als leerling in Ermelo. Ik zit hier nu goed op mijn plek.

Ik had het idee dat het misschien wel stil zou zijn op een woning met dove cliënten. Maar het is hier juist heel levendig. Gezellig aan tafel bij het eten of ’s avonds als we met elkaar spelletjes doen. We genieten van muziek. In de zomer komt er regelmatig een andere cliënt van het zorgpark optreden in ons hofje. Sommige bewoners horen deels de muziek. Een ander gaat bijvoorbeeld tegen de box aan zitten en voelt het ritme. En we maken graag grapjes met elkaar. Zo moest een bewoner laatst erg lachen toen ik zeep op zijn gezicht had gedaan voor het scheren en het Sinterklaas-gebaar naar hem maakte. Maar bewoners vinden het ook heel leuk om de begeleiding te plagen.

Het gebruik van gebarentaal helpt in de communicatie met cliënten. Het helpt bijvoorbeeld om snel iemands vertrouwen te winnen. Maar je hoeft de grammatica niet perfect te beheersen. En er zijn ook andere manieren die helpen om elkaar goed te begrijpen. Picto’s bijvoorbeeld, of de verwijzerskast. Daar leggen we voorwerpen in die duidelijk maken wat we gaan doen. Een beker laat zien dat we iets gaan drinken, of een plastic mandarijn dat we fruit gaan eten. En meerdere cliënten kunnen ook liplezen, schrijven en lezen.

Als je gewoon nieuwsgierig bent en bereid om gebarentaal te leren, komt het goed. De snelheid van gebaren is minder van belang. We krijgen hier op het woonzorgpark een training in gebarentaal. Als je het op de woning even niet weet, kunnen cliënten of collega’s, waarvan er enkele zelf ook doof zijn, je helpen. Het onderlinge contact hier op het hofje is sowieso heel goed. We hebben bijvoorbeeld gezamenlijke koffiemomenten met de andere woning en de cliënten uit de appartementen aan het hofje. Helemaal in de zomer, met het prieeltje dat centraal in het hofje ligt, geeft dat een hele leuke sfeer.

Esther – begeleider in opleiding bij het Dovenhofje in Ermelo

Gerelateerde items

Terug naar boven