“Je weet voor wie je bouwt”

Eigen woonruimte, een eigen badkamer en een eigen plek om familie en vrienden te ontvangen. Voor de meeste mensen is dit een normale thuissituatie. Maar wie bij een zorgorganisatie woont had in het verleden deze luxe niet. Kees-Jan, conceptontwikkelaar zorgvastgoed: “Vroeger had je natuurlijk wel een slaapkamer, maar soms sliep je hier met z’n tweeën. En de badkamer deelde je met andere bewoners.” Zo’n tien jaar geleden vonden we bij ’s Heeren Loo dat het anders moest. Kees-Jan was hier nauw bij betrokken. “Als je nu een nieuwe groepswoning binnenkomt heb je niet het gevoel alsof je bij een zorgorganisatie binnenstapt. Geen lange gangen, niet alles is wit en steriel. Het is huiselijk, het is sfeervol. En verfraaid naar de smaak van de bewoners. Dit is hun thuis.”

“Vroeger ontwikkelden we woningen op aanvraag. Dan maakten we een lijst met wensen, selecteerden we een architect en vervolgens werd er een woning op maat gebouwd voor een specifieke doelgroep. Maar we merkten dat de aanvragen op elkaar leken. Vrijwel iedereen vroeg om een eigen woonruimte, eigen sanitair en een groepsruimte om elkaar te ontmoeten en samen te koken. Het bracht ons op het idee om te standaardiseren. Ook vanwege de betaalbaarheid. Samen met zorgprofessionals, cliënten en vastgoedmedewerkers hebben we alle behoeften in kaart gebracht. Daarmee maakten we samen met de architect in 2015 een concept voor groepswonen dat vandaag de dag nog altijd actueel is. Wij zijn iedere dag bezig om het concept nog beter, innovatiever en duurzamer te maken.

Iedereen zijn eigen ruimte

De belangrijkste verbetering vind ik de eigen ruimte en een badkamer. De kamers zijn groter dan vroeger en er is ruimte voor een televisie en je luie stoel. Bewoners kunnen hun ouders, andere verwanten en vrienden ontmoeten. Sommige cliënten hebben, als dat past bij hun ontwikkeling, zelfs een eigen hoekje om te eten of ruimte voor een keuken. Of ze hebben een koelkast met eigen drinken. Dan hoeven ze het niet te vragen aan begeleiders. Dat zijn natuurlijk de mooiste ontwikkelingen, om zo zelfstandigheid te bevorderen.

Iedereen mag zelf een kleur of behang kiezen voor op de muur. Bij nieuwbouw mogen de eerste bewoners uit verschillende tegels kiezen voor de badkamer. Niet alle materialen kunnen vanuit het oogpunt van veiligheid, maar we proberen het wel huiselijk te maken. En er is een deurbel. Iedereen belt aan, niemand stapt zomaar je kamer binnen. Dat is privé. Ook al werk je in de zorg, je vraagt eerst of je naar binnen mag.

Open groepsruimte

Waar ik trots op ben is de grote open keuken in de gezamenlijke woonkamer. In het midden zit de kookplaat, zodat je samen met elkaar kan koken. Zitten er mensen in een rolstoel, dan zorgen we ervoor dat zij via een verlaagd blad bij de kookplaat en het aanrecht kunnen. Heel anders dan vroeger, toen het avondeten nog werd gebracht. Het voordeel van zelf koken is dat je het eten al kan ruiken voordat het op tafel staat. Dit maakt het aantrekkelijker om te gaan eten.

De meeste mensen vinden de groepsruimte een fijne plek. Vooral ouderen en mensen met een ernstige meervoudige beperking (EMB) vinden de groepsruimte gezellig. Je ziet ouderen bijvoorbeeld samen de vaatwasser leeghalen en ondertussen staan ze met elkaar te praten. Of ze drinken even koffie. Bij mensen met een lichte verstandelijke beperking (LVB) en ook wel moeilijk verstaanbaar gedrag (MVG) zie je dat zij zich meer terugtrekken in hun studio. Om minder prikkels te ervaren. Dan is het juist heel prettig dat ze hun eigen ruimte hebben.

Woningen die er écht toe doen

De mooiste reactie die ik ooit kreeg was dat iemand zich, vooral ’s nachts, veel veiliger voelde door zijn nieuwe studio. Hij durfde ’s nachts niet naar het gezamenlijke toilet op de gang omdat hij bang was om iemand anders tegen het lijf te lopen. Hij vroeg de begeleiders daarom om een luier. Nu kan hij naar zijn eigen badkamer en is die angst helemaal weg.

Door dit soort reacties besef ik me des te meer voor wie je bouwt. Bewoners wonen hier 365 dagen per jaar, 24 uur per dag. Dag in, dag uit. Het is hun thuis. Dat heeft echt mijn mindset veranderd. Het zijn woningen die er écht toe doen. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik dit mag betekenen voor de zorg. Daarom werk ik hier ook al 12 jaar. Als zij blij worden van hun woning, word ik dat ook.”



Gerelateerde items

Terug naar boven