Vacatures 11 nieuw

Meer aandacht voor mantelzorg, elke dag van het jaar

Afgelopen maandag kwam minister Hugo de Jonge op werkbezoek bij ’s Heeren Loo Het Westerhonk, om te praten met medewerkers en leidinggevenden die tegelijkertijd mantelzorgers zijn. Hij koos voor onze locatie omdat wij eerder de erkenning kregen een mantelzorgvriendelijke organisatie te zijn. En waarom is mantelzorg dan vaak nog taboe op de werkvloer in de zorgsector?

In de voorbereidingen voor dit bezoek merkte ik dat het onderwerp ‘mantelzorg’ mij persoonlijk weer raakte. Want ook ik ben een aantal jaar samen met mijn man, en vaak ook de kinderen, intensief mantelzorger geweest van onze (schoon)vader en hun opa. Het was een mooie tijd en ook fijn om deze zorg te kunnen bieden, maar soms was het ook loodzwaar en tijd rovend. In die jaren waren periodes dat we tot 20 uur per week mantelzorg boden. Of het nu ging om iets simpels als meegaan naar het ziekenhuis of meer ingrijpend zoals het organiseren van de verhuizing naar een verpleeghuis; het ging altijd ten koste van de tijd voor het gezin. Hoewel de kinderen met veel respect terugblikken op onze inspanningen heb ik me vaak schuldig gevoeld, omdat ik vond dat de zorg ten koste ging van hen. Want er was gewoonweg minder tijd om samen leuke dingen te doen. Die tweestrijd of soms zelfs driestrijd, als je net als ik ook nog eens een drukke baan hebt, is iets waar veel mantelzorgers mee kampen. Daarom is het goed dat het in de ‘Week van de Mantelzorg’ extra aandacht is voor alle aspecten van mantelzorgen.

Ook op Het Westerhonk zijn er veel collega’s, die naast hun baan mantelzorg leveren, zoals onze collega Saskia van de Sportlanen, die na een werkdag op een ‘intensieve groep’ thuis ook nog aan de bak kan. Het lijkt vaak vanzelfsprekend dat mensen uit de zorg ook mantelzorgtaken op zich nemen. Omdat zij alles zo gemakkelijk oppakken en de weg naar goede zorg weten. Misschien ook wel omdat zij zichzelf daardoor meer verplicht voelen. En wat te denken van de familie en verwanten van onze cliënten: zij zijn ook mantelzorger en vaak hun hele leven lang. In gesprekken met hen ben ik elke keer weer onder de indruk van de grote hoeveelheid tijd, energie en liefde die zij geven aan hun kind, broer of zus. Uit eigen ervaring weet ik dat loslaten geen optie is. Altijd is daar dat gevoel van verantwoordelijkheid, zelfs als je ‘vrij’ bent. Deze en andere onderwerpen kwamen in het gesprek met de minister uitgebreid aan bod. Maar aandacht voor mantelzorg moet er natuurlijk niet alleen zijn in de Week van de Mantelzorg, maar op elke dag van het jaar.

Want, naast de bewondering die ik voor alle mantelzorgers heb, maak ik me ook zorgen. Als mantelzorg langdurig nodig is, kan het zijn dat je energie op een gegeven moment opraakt; hoe mooi het ook is en hoeveel je er ook voor terugkrijgt. Ik wil daarom graag een oproep doen aan alle mensen die niet in de zorg werken. Heb jij een familielid, vriend(in), buurvrouw of kennis die in de zorg werkt én mantelzorger is? Zie het niet als vanzelfsprekend dat hij/zij het leeuwendeel van de zorg op zich neemt en ondersteun hem of haar waar je kunt. Er zijn veel manieren om dit te doen. Te beginnen met de vraag ‘Hoe gaat het met je?, maar ook ’Houd je het nog vol?’ en ‘Wat kan ik voor jou doen?’ Je kunt misschien ook eens een kleine zorgtaak overnemen zoals even meegaan naar een tandarts of controleafspraak in het ziekenhuis. Of gezellige bezoekjes overnemen. Dat geeft een mantelzorger even de tijd voor ontzorgen en ontspanning. Even rust en weer opladen is zo belangrijk om dit werk te kunnen blijven doen. Dus laten we het vooral samen doen, want ook in dit mooie werk maken vele handen het lichter!

Josephine Colijn, regiodirecteur a.i. bij ’s Heeren Loo Het Westerhonk

Gerelateerde items

Terug naar boven