Rogier en Agnes in beschermende pakken in EenVandaag

Hoe gaat het bij 's Heeren Loo nu het aantal besmettingen door corona in de woningen toeneemt en het ziekzijn ernstiger wordt? Wat betekent dit voor de begeleiders? Mensen in beschermende kleding, wat doet dit met de cliënten? Kunnen wij nog wel goede zorg leveren? EenVandaag zond hierover 23 november een reportage uit. Begeleiders Rogier en Agnes op Het Westerhonk vertelden vol passie over de zorg voor ‘hun bewoners’ maar toonden ook emotie.

Zij hebben het al weken erg zwaar. Hun groep van acht bewoners met een ernstig meervoudige beperking telde zes besmettingen, waardoor zij noodgedwongen in quarantaine gingen. Rogier: “Zij werden op de een op andere dag geïsoleerd op hun kamer en ik kan dit aan hen niet uitleggen zoals aan ieder ander. Hun onbegrip uit zich in verdriet, in zichzelf keren, niet willen eten, maar dan krijg jij ineens weer een glimlach van hen. Dat zorgt dat je doorgaat. Dit is echt geen gewoon griepje; ze werden ondersteund met zuurstof. Het kan niet maar soms wil ik zeggen: ‘kom eens binnenkijken’. Privé heb ik direct afstand gehouden van mijn sociale leven om veilig te kunnen blijven werken. Agnes: “Wij willen voor hen ver gaan. Ik denk alleen maar, mijn bewoners hebben mij nodig. Ik bied de aandacht in hun kamer die zij nodig hebben en verdienen. Ik wil ze gewoon zien opknappen. Daar werk ik nu voor.” Dat dit weekend toch een cliënt van hen overlijdt aan de gevolgen van corona, maakt het schrijnend. “Als ik nu een begrafenis moet regelen, dan wordt het me wel even te veel. Maar ik ben blij dat ik zie dat de anderen weer de betere kant op gaan en ik heb veel aan de steun van mijn collega’s.”

Lidwien is arts (AVG) op onze polikliniek: “Deze situatie heeft impact op elke cliënt. Velen zijn afhankelijk van het lezen van mimiek voor de communicatie. Door zo’n mondkapje gaat daardoor veel verloren om het te kunnen begrijpen, nog los van het niveau van de cliënt. Toch zien we dat het merendeel het mondkapje accepteren en er niet angstig van worden. Ook 1,5 meter afstand houden, lukt niet. Want cliënten communiceren ook door nabijheid en contact. Het is steeds zoeken: hoe leveren we goede reguliere zorg en proberen we niet besmet te raken. Gelukkig gaat de dagbesteding en daarmee hun dagritme nog gewoon door en hebben we gekozen voor vaste groepen om een eventuele besmetting buiten de woongroep te beperken. En we starten met de boosterprik. Cliënten met toestemming daarvoor krijgen vanaf 29 november hun derde prik. Dát en het houden aan de algemeen geldende maatregelen, helpt ons hopelijk verder!”

Naast deze kanjers reageerde bestuurslid Ageeth betrokken en respectvol. De zorg in de gehandicaptensector is niet af te schalen. Alle medewerkers verzetten bergen werk en de cliënten hebben het zwaar. Zij vertelt erover samen met twee cliënten in Puur, de dagbestedingshoreca en bedrijfskantine in Amersfoort.

Bekijk de uitzending vanaf minuut 2.11 en het nieuwsbericht

Gerelateerde items

Terug naar boven