Zorg in corona-tijd: Ik gá er voor!

Medewerkers van de dagbesteding die opeens op een woning werken, collega’s van het ambulante team die hun cliënten (bijna) alleen nog telefonisch of via beeldbellen spreken, en gezinshuisouders die de kinderen 24/7 in huis hebben. De corona-crisis vraagt veel van onze medewerkers. Het is echt alle hens aan dek en daar is iedereen zich van bewust. Iedereen helpt waar hij kan, draait extra diensten of werkt langer door. Niemand klaagt, niemand twijfelt, iedereen gaat door. Het allerbelangrijkste nu is dat we samen onze cliënten hier doorheen loodsen. En daar gáán de mensen in de zorg voor.

Meer verbinding

“Ik werk al vijf weken vanuit huis,” vertelt Iris. Ze werkt als ambulant begeleider en begeleidt cliënten met een lichte verstandelijke beperking en/of psychiatrische problemen. “Mijn zoontje zei afgelopen week voor het eerst dat hij mama’s werk niet leuk vindt. Dat snap ik ook wel, ik moet continu de aandacht verdelen tussen mijn werk en mijn privéleven. Ik heb het gevoel dat ik de hele tijd op de ‘aan-knop’ sta.” Volgens Iris is er tijdens deze corona-periode wel meer sprake van verbinding: “Ik merk het in de samenwerking met andere partijen, maar ook intern. Ik hoop dat we dat voort kunnen blijven zetten.”

Het kleine komt weer naar boven

Martin werkt op een woning voor cliënten met een ernstig verstandelijke beperking. “Onze cliënten hebben geen dagbesteding meer, dat is voor hen de grootste verandering. De structuur valt weg en dat merk je in hun gedrag.” Een andere grote verandering is dat de cliënten geen bezoek meer kunnen krijgen. “Maar dat vangen we op door veel te videobellen en kaartjes te sturen,” aldus Martin. Toch ziet Martin ook iets positiefs aan de huidige situatie: “De hectiek van alledag valt een beetje weg, de lijnen zijn nog korter en het kleine komt weer naar boven. Dat is mooi.” 

Snel schakelen

Josee werkt normaal gesproken op dagbesteding de Kopiegroep, maar is nu gevraagd om te werken op een woonvorm. “We hebben snel kunnen schakelen en samen met de pb’er van de woning een plan gemaakt om de activiteiten door te kunnen laten gaan op de woning. Nu gebruiken we een gedeelte van de woning als activiteitenruimte en gaan de bewoners dus alsnog naar hun werk.” Josee vertelt: “Je ziet ook wel mooie dingen in deze tijd, bijvoorbeeld een jongen die normaal gesproken niet werkt en over het terrein wandelt, maar nu helemaal opleeft als hij aan het werk is! Voor hem kunnen we dus, na deze tijd van corona, een mooie werkplek gaan zoeken.” 

Ook ruimte voor leuke dingen

Lony werkt als gezinshuisouder bij gezinshuis Wijchen en is daarnaast ook nog ambulant begeleider. “Dat is in deze tijd wel pittig hoor, zo’n duo-baan,” vertelt ze. “Het thuiswerken is ingewikkeld. Onze jongste heeft hechtingsproblematiek en een lichte verstandelijke beperking en krijgt van school wel dagschema’s en huiswerk, maar dat doet ze het liefst met mij ernaast als juf. Tegelijkertijd probeer ik in de gaten te houden hoe het gaat met de gezinnen die ik begeleid en probeer ik het thuis te regelen. Aan de andere kant biedt deze tijd ook weer ruimte voor leuke dingen: zo doen we ineens dingen die we normaal gesproken in de vakantie alleen maar doen!”

Gerelateerde items

Terug naar boven